Op pelgrimstocht naar 's-Hertogenbosch

23 Oktober 2017

Door Chantal Huijgen, Coördinator Geestelijke Zorg..........

Pelgrimeren is hip tegenwoordig: op weg gaan naar een bijzondere, vaak heilige plek. Te voet of met de fiets. Vroeger werd dat bijvoorbeeld gedaan om op zoek te gaan naar God of om boete te doen. Nu gaat het vaak om ‘jezelf vinden’: bezinning, in jezelf keren. Of op zoek gaan naar je grenzen in het lichamelijke afzien. 

Zo heb ik grote bewondering voor een vriend, die op de fiets naar Santiago de Compostella ging. Sterk vermagerd van al het fietsen kwam hij terug, maar wel een hele ervaring rijker, en beladen met een flinke portie hernieuwde energie. Ook een onbekende jonge vrouw maakte indruk op mij. Zij werd in een vroeg ochtendmis gezegend in de kerk in het plaatsje Vézelay, omdat ze vandaar uit alleen te voet de tocht naar Santiago de Compostella ging maken.

Tegenwoordig kan een bedevaart ook met moderne vervoermiddelen. Met het vliegtuig naar Lourdes bijvoorbeeld.

Pelgrimeren hoeft echter niet altijd naar verre oorden. Ook dicht bij huis kan het. Zeker in de meimaand is ‘op bedevaart gaan’ aan de orde van de dag: bijvoorbeeld vanuit Kaatsheuvel op de fiets naar Elshout en daar de mis bijwonen. Of gewoon alleen maar even naar het kapelleke om een kaarsje aan te steken bij Maria.

In de Mariamaand zijn er allerlei plaatselijke bedevaart-initiatieven. Vanuit veel parochies uit de omliggende dorpen van Den Bosch wordt de mogelijkheid geboden om met elkaar naar Den Bosch te lopen of te fietsen, en daar in de Sint Jan de Eucharistie bij te wonen, een kaarsje voor de zoete moeder op te steken of bloemen voor haar achter te laten. Ook vanuit mijn eigen parochie vertrekt er altijd een groep. Dit jaar was het alleen iets anders georganiseerd. In plaats van de mis van zondag 12.00 uur wilden we nu op tijd zijn voor een mis éérder.

Daarom verzamelden we al om 06.30 in de kerk van Ammerzoden. Er was eerst een korte gebedsdienst, daarna kregen we koffie met krentenbollen, en toen: lópen maar!

Om 06.00 was ik al in de kerk.  Ik raad het u van harte aan om eens in alle vroegte in een gebedshuis te gaan zitten. Dat is toch anders. Het ontluikende van de vroege ochtend dringt op zo’n plek toch op een andere manier door. En dan heb ik het niet alleen over het invallende licht door de glas-in-lood ramen, maar ook over een soort verstilling die niet in woorden te vatten is. Het lijkt wel of God ook graag vroeg opstaat en explicieter aanwezig is in de vroege ochtend. Ik ben er eens rustig bij gaan zitten, in de zijbeuk bij het doopvont, om dit allemaal tot me door te laten dringen.

Hoe mooi is het, om na een wat ik toch wel spiritueel moment noem, samen te bidden, te eten en te lopen. Bekenden en onbekenden samen op weg.

De wandeling was prachtig, de mis in Den Bosch indrukwekkend met Gildes uit de omgeving, en het bezoekje daarna aan het priesterhuis mooi, maar dat moment in de vroege ochtend, voordat de bedevaart begon, dat was voor mij toch echt het mooiste pelgrim-moment.